این شعاری بود که نوکران سینه چاک سید علی در مراسم خاکسپاری منتظری میدادهاند. شعار از این قشنگ تر نمیشد ساخت! گرچه شعاری است توخالی مثل دیگر شعار های سیدعلی، ولی انصافا که سید علی و اوباش اش بهترین شعارها را در این 30 سال حکومت ننگین جمهوری اسهالی ساختهاند.
تفکری که بر ایران 30 سال گذشته حکمفرما بوده این بوده که اگر نتوانستی کسی را به دلخواه با خود همراه کنی با زور و اوباشی گری او را دنبال خودت روی زمین بکش، اینها ملت را هم به زور میخواهند به بهشت ببرند، حتی اگر مجبور باشند با زور آنها را روی زمین دنبال خود بکشند!
وقتی رهبر نمیتواند برای راه پیمایی هایش نیروی سیاهی لشگر بسیج کند، نیروهای دیگران را با شعاری به نفع خود مصادره میکند.
راستش را بخواهید این ارازل و اوباشی که بر ایران حکومت میکنند، تنها کاری که بلدند بکنند شعار دادن است. در عمل حتی اوباشی گری هم که حرفه اصلی شان است را هم به خوبی نمیتوانند در عمل اجرا کنند. وگرنه اگر کسی بخواهد اوباش گری کند باید با اقتدار عمل کند. اینکه به گدایی در خانه یک مرده برود و نیروی طرفدار او را با شعاری توخالی به نفع خود مصادره کند به هیچ عنوان نشان از اقتدار ندارد. این هم مثل دیگر دوران زندگی سیدعلی گدا نوعی گدایی است. گدایی سیاهی لشگر آن هم در مقابل خانه یک مرده.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر