| برگرفته از کتاب ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقاء : اثر چریک فدایی خلق ایران امیرپرویز پویان اثر مبارزه مسلحانه بر کادرهای دشمن:
نمونههای درخشان مقاومت دليرانه مبارزين، ضربه هشيارکنندهای بوده است بر مامورين رژيم بخصوص کادرهای جوان که ناآگاهانه نيروی خود را در خدمت ضدانقلاب گذاشته بودند. مامورينی که شاهد مقاومت سرسختانه رزمندگان راستين خلق، چه در بيرون و چه در زير شکنجه بودهاند، خود بارها به حقارت دشمن در برابر قاطعيت شگفتانگيز و ايمان والای رزمندگان اعتراف کردهاند. اين اعترافها که از حمايت معنوی آنها سرچشمه میگيرد، دير يا زود به حمايت فعال آنها نيز میرسد، چنانکه ما نمونههايی از آن را پيش رو داريم که برای رژيم ضربتی کوبنده از درون به حساب میآيد. عمل قهرمانانه ستوان احمدی، افسر زندان دوازده ساری، که با آزادی زندانيان سياسی و مصادره سلاحهای دشمن به سود جنبش انقلابی همراه بوده، يکی از اين نمونههاست. عکسالعمل دشمن در برابر اينگونه اقدامات به هر شيوهای که بروز کند، ناگزير آگاهی کادرهای ارتش و پليس را بالا برده و با شدت بخشيدن به تضادهای درونی جامعه موجود در اين بخش از تکيهگاه حياتی دشمن، وفاداری و اطاعت کورکورانه آنان را خدشهدار میسازد.
افزايش اعدامهای بیسروصدا در درون نيروهای محافظ رژيم، خود نمونهای از ترس مرگبار رژيم و جلوهای از تشديد تضاد موجود است. از جمله واقعه اعدام ۱۸ تن از افسران شورشی شيراز و موجی از استعفای کادرهای نيروهای انتظامی و بسياری نمونههای ديگر که در دو سال و نيم اخير مشاهده شده، به خوبی روشنگر اين واقعيت است.ادامه در لینک زیر http://19bahman.net/books/m.m.va.rade.bagha.htm
| 
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر