به نام آن كه جان را فكرت آموخت
http://negahedigar1
http://negahedigar1
به نام آن كه جان را فكرت آموخت
يكی ازاولين آرمان های هر جامعه ای رسيدن به عدالت آموزشی و تعليم و تربيت كليه كودكان آن جامعه است. اگر سری به مدارس مناطق مهاجرنشين بزنيد يا بچه هايی كه در كوچه و خيابان اين محله ها پرسه می زنند را ببينيد، بی ترديد شما هم با من و دوستانم هم نظر خواهيد شد كه آينده اين دوستان تهيدست ما جز تباهی نيست ؛ مگر آنكه اراده ای جديد برای تغيير آينده فرزندان ايران با هر عقيده، جنسيت، قوميت و هر ميزان دارايی نمايان شود و تمام تلاش خود را برای ايجاد شرايط برابر آموزش به كار اندازد ، آموزش مهارت های زندگی سرشار وسربلند. برای تغيير اين وضعيت نيز نه بايد چشممان به آسمان باشد نه به دستهای ديگر. اولين قدم را من بايد بردارم ، منی كه به وسعت تمام زمين است ، اگر وابستگی های زندگی امروز و رنگ وجلايش مرا از آنچه با منست منع ننمايد. اين قدم اول و فكر اولی بود كه ما را بر آن داشت تا قدمی در راه آبادی مملكتمان برداريم .كاری خودجوش و با توجه به موضوع ومخاطب ، بانشاط وخلاق. اقدامی برای آموزش کودکانی محروم از آموزش و محروم از هر آنچه نام زندگی دارد. کودکانی در محله های پائین شهر که نمی دانم تا به حال مسئولین آموزش و پرورش در برنامه ریزی هایشان یادی از آنها کرده اند؟ آیا گذری به این محله ها داشته اند؟ آیا فکر کرده اند که آنها هم فرزندان این آب و خاکند و سکونتشان در مناطق پائین شهر نباید تعلیم و تربیتشان را تحت تاثیر قرار دهد؟
در اين حركت حدود هفتاد نفر دستگير شدند كه تنها پنجاه و چهار نفر بهايی گروه ها بازداشت ، بازجويی و در دادگاهی بدون حضور دادستان ، هيأت منصفه و تمام شرايطی كه در كتاب قانون برای تشكيل دادگاه پيش بينی شده است ؛ برای سه نفر از اعضاء بدون ارائه دليل در كيفرخواست ، به عنوان سرپرست گروه چهارسال حبس و برای بقيه متهمين يك سال حبس يا سه سال شركت در كلاسهای تبليغات اسلامی! حكم صادر گرديد. پس از دريافت حكم از دادگاه انقلاب شيراز كه آن هم خود داستانی ديگر بود، تمام متهمين پرونده به حكم صادره اعتراض نموده تقاضای تجديدنظر خود را همراه با لايحه دفاعيه تقديم دادگاه نمودند. در روز 28/8/86 سه نفر اول پرونده به زندان اطلاعات سپاه احضار گرديدند تحت اين عنوان كه بياييد وسايلتان را ( كه روز بازداشت ازخانه شان برده بودند ) تحويل بگيريد. و از آن تاريخ تا حال همچنان در بازداشتگاه اداره اطلاعات به سر می برند.
حال من كاری با مبانی قضايی اعلام حكم ، قانونی بودن يا نبودن دادگاه يا روش بازجويی های معمول اداره اطلاعات ندارم ؛ پرسش من اين است آيا يك حركت خودجوش برای ايجاد شرايط نسبتا ً برابر آموزش در چند محله شهر با مجوز رسمی از شورای اسلامی شهر شيراز و با مواد و محتوای مورد تأييد آنها ، مستحق تشويق وهمكاری است يا حكم زندان به جرم تشكيل و شركت در گروه ها و دستجات غير قانونی و اقدام عليه امنيت ملی ؟ اگر به خودمان يادآوری كنيم كه « ... انسان طلسم اعظم است و لكن عدم تربيت او را از آنچه با اوست محروم نموده...» و وعده های شیرین آموزش و پرورش رايگان وعمومی برای بهرمندی تمام اقشار جامعه از دانش و زندگی سرشار را به یاد آوریم ، اين حركت را تقويت مي نماييم يا با حبس و زندان جلوی تمام حركات آينده را هم سد می كنيم؟
« دوست يکتا ميفرمايد : راه آزادی باز شده ،بشتابيد و چشمه دانائی جوشيده ، از او بياشاميد. بگو ای دوستان! سراپرده يگانگی بلند شد ، به چشم بيگانگان يکديگر را مبينيد. همه بار يک داريد و برگ يک شاخسار . براستی ميگويم ، هر آنچه از نادانی بکاهد و بر دانائی بيفزايد او پسنديده آفريننده بوده و هست. بگو ای مردمان ! در سايه داد و راستی راه رويد و در سراپرده يکتائی در آئيد .»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر