مخالفان نظام اسلامی، همانها که سبز را آلت دست خود کرده اند، آنچنان دیکتاتور منش هستند و آنچنان به منتقدان یا مخالفان خود یورش می برند، گویا هر نوع انتقادی که از سوی آنان علیه دیگران مطرح شود، حلال است اما هر انتقادی که دیگران در مورد آنان مطرح کنند، حرام است. اکثر بیت های این شعر هم به زبانی طنز از زبان آنهاست ...
سراسر فعل سبزی ها حلال است *** نشستن پیش محرومان حرام است مکش دست نوازش بر یتیمان *** که بیکس را، نوازش هم حرام است 
دیدار نوروزی احمدی نژاد با ایتام
شعاری بر عیله انگلستان *** بنا بر قول سبزی ها حرام، است مبادا لج کنی با آل صهیون *** به قول موسوی، این هم حرام است اگر اشغال دشمن شد فلسطین *** مسلمان را حمایت هم حرام است ولی استاد موسیقی و آواز *** برایش ربنا خواندن حلال است
به من ربطی ندارد در فلسطین *** مسلمان را مسلمانی حرام است
همانا موسوی، ای حامی سبز *** تمام فعل و افعالش حلال است بمیرد در فلسطین کودکی زار *** حمایت های لفظی هم حرام است 
نمونه ای از جنایت رژیم کودک کش صهیونیستی/ همان رژیمی که سبزها برایش در روز قدس به خیابان آمدند
چنان گردنکشی، سرمایه داری *** برای فوج کروبی حلال است به فتوای سران اغتشاشات *** اطاعت، جز ز بی بی سی حرام است اگر سبزی بسوزد مسجدی را *** نگاه چپ به او کردن حرام است اگر خوردی کتک از آل سبزی *** دفاع از خود، بدان اما حرام است 
نماز جمعه با سوت و کف و جیغ *** حلال است و به غیر از آن حرام است حلال آن ادعای پر هیاهوست *** بخواهی مدرک از آنها، حرام است حلال است آنکه ناموس من و تو *** خورد فحش از شما، جز این حرام است بساط قلدری اندر خیابان *** ز سوی جمع سبزی ها حلال است در این وضع سراسر شبهه آلود *** حلال شرعی و عرفی حرام است الا سبزی، ز بی بی سی حذر کن *** که گوید عشق ایران هم حرام است گمانم انتقاد از آل سبزی *** حرام اندر حرام اندر حرام است * شعر از علی میرزائی
:nabati
| 
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر